διψῶ
Μετὰ τοῦτο εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἤδη πάντα τετέλεσται, ἵνα τελειωθῇ ἡ γραφή, λέγει· διψῶ. 29 σκεῦος ἔκειτο ὄξους μεστόν· σπόγγον οὖν μεστὸν τοῦ ὄξους ὑσσώπῳ περιθέντες προσήνεγκαν αὐτοῦ τῷ στόματι. 30 ὅτε οὖν ἔλαβεν τὸ ὄξος [ὁ] Ἰησοῦς εἶπεν· τετέλεσται, καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκεν τὸ πνεῦμα.
* * *
Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ ὁ Ἰησοῦς γνωρίζοντας ὅτι ὅλα ἤδη εἶχαν ὁλοκληρωθεῖ, γιὰ νὰ ἐκπληρωθεῖ ἡ Γραφή, λέει: «Διψῶ». 29 Βρισκόταν ἐκεῖ ἕνα σκεῦος πήλινο (σταμνὶ) γιομάτο ξίδι· καὶ ἀφοῦ περιέδεσαν σὲ κλαδὶ ὑσσώπου ἕναν σπόγγο ποτισμένο ξίδι, τὸ ἔβαλαν στὸ στόμα του. 30 Ὅταν λοιπὸν δοκίμασε τὸ ξίδι ὁ Ἰησοῦς εἶπε: «Τετέλεσται. Ὅλα ὁλοκληρώθηκαν», καὶ γέρνοντας τὴν κεφαλὴ παρέδωκε τὸ πνεῦμα.
[Εὐαγγέλιο κατὰ Ἰωάννην, σελ. 146-147, μτφρ. Δ. Φ. Βλαχοδῆμος, ἐκδ. Ἄρτος Ζωῆς, Ἀθήνα, 2025]
