Voulez-vous, s'est-il exclamé, que ma vie n'ait pas de sens?
Με διέκοψε και μ' εξόρκισε για τελευταία φορά, όρθιος κι επιβλητικός, να του πω αν πίστευα στο Θεό. Απάντησα όχι. Κάθισε κάτω αγανακτισμένος. Μου είπε ότι ήταν αδύνατο, ότι όλοι οι άνθρωποι πιστεύουν στο Θεό, ακόμα κι όσοι τον αποστρέφονται. Πίστευε σ' αυτό ακράδαντα και, αν άρχιζε κάποτε ν' αμφιβάλλει, η ζωή του δε θα 'χε πια κανένα νόημα. «Τι θέλετε», φώναξε, «να μην έχει η ζωή μου πια νόημα;»
J'ai répondu que non.
[Αλμπέρ Καμύ, Ο Ξένος, σελ. 78-79, μτφρ. Νίκη Καρακίτσου-Ντουζέ / Μαρία Κασαμπαλόγλου-Ρομπλέν, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα, 1998]
