Μπῆκες σὲ σκέψεις, λέει ο Συνονόματος
Τί σκεφτόσουνα; τοῦ λέει
Σκεφτόμουνα ὅλους αὐτοὺς ποὺ κάθονταν κάποτε κι ἔπιναν μπίρες σ᾽ ἕνα ἀπὸ τὰ τραπέζια αὐτοῦ τοῦ παλιοῦ ξενοδοχείου καὶ τώρα δὲν ὑπάρχουν πιά, λέει ὁ Ἄσλε
Ναί, λέει ὁ Συνονόματος
Κι ἐκεῖνο ποὺ προσπαθῶ νὰ ζωγραφίσω ἔχει σχέση μ᾽ αὐτό, λέει
Κι ἐγὼ τὸ ἴδιο, λέει ὁ Ἄσλε
Ἀλλὰ δὲ λέγεται μὲ λόγια αὐτὸ ποὺ λέμε τώρα, ἴσως ὅμως μπορεῖ νὰ ζωγραφιστεῖ, νὰ φανεῖ κάπως ἔτσι, λέει ὁ Συνονόματος
Ναί, λέει ὁ Ἄσλε
[Jon Fosse, Ἐγὼ εἶναι ἕνας ἄλλος / Ἑπταλογία III-V, σελ. 263, μτφρ. Σωτήρης Σουλιώτης, εκδ. Gutenberg, Ἀθήνα, 2024 ]
