Η σκέψη του Ηράκλειτου δεν είναι ούτε φυσική ούτε μεταφυσική, απλώς σκέψη.
σ. 142
Η ηρακλείτεια σκέψη, παρότι δεν αντιθέτει την ύλη στο πνεύμα, ούτε την πραγματικότητα στην ιδέα, ανοίγει την οδό στη μετα-φυσική, στην προσπάθειά της να υπερβεί κάθε φυσική ιδιαιτερότητα, στην αναζήτησή της ενός θεμελίου· με αυτήν όμως την έννοια ακριβώς, είναι μάλλον προ-φυσική παρά μετα-φυσική, εφόσον μας λέει αυτό διά τού οποίου το γίγνεσθαι της φύσης είναι ακριβώς γίγνεσθαι-και-φυσικό.
σ. 145
Ο Ηράκλειτος δεν είναι ούτε αισιόδοξος ούτε απαισιόδοξος, αλλά φυσικότατα τραγικός.
σ. 146
Δεν συλλαμβάνουμε ποτέ την Ολότητα, μολονότι ζούμε μέσα σ' αυτήν και απ' αυτήν. Μέσα στην Ολότητα όλα τα αποσπάσματα είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους· οι θνητοί ωστόσο που επιδίδονται στην αναζήτηση της αλήθειας του Κόσμου, δεν συναντούν ποτέ παρά αποσπάσματα.
σ. 149
Ο Ηράκλειτος δεν είναι ούτε ορθολογιστής ούτε πιστός, απλώς ποιητής και στοχαστής.
σ. 159
Το μέρισμα του ανθρώπου είναι το να είναι άνθρωπος (αποσπασματικός) και να επιδιώκει τον (ολικό και ανοιχτό) Κόσμο.
σ. 162
[Κώστας Αξελός, Ο Ηράκλειτος και η Φιλοσοφία, μτφρ. Δ. Δημητριάδης, εκδ. Εστία, Αθήνα, 2022]
