αἰὼν παῖς ἐστι παίζων, πεσσεύων· παιδὸς ἡ βασιληίη.
1) Η διάρκεια της ζωής είναι παιδί που παίζει, μετακινώντας τις λίθινες ψηφίδες· η βασιλεία του παιδιού.
2) Ο Χρόνος είναι παιδί που παίζει, που μετακινεί πιόνια. Η βασιλεία ενός παιδιού.
3) Ὁ αἰώνας εἶναι παιδὶ ποὺ παίζει πεσσούς· τοῦ παιδιοῦ εἶναι ἡ βασιλεία.
4) Ὁ χρόνος εἶναι ἕνα παιδὶ ποὺ παίζει μὲ τοὺς πεσσούς. Στὸ παιδὶ ἀνήκει ἡ πρωτοκαθεδρία.
5) Ο αιώνας είναι ένα παιδί που παίζει, ρίχνοντας ζάρια· ενός παιδιού η βασιλεία.
1. [Ηράκλειτος Εφέσιος, Κείμενα, σελ. 222-223, μτφρ. Γιώργος Διανέλος Γεωργούδης, εκδ. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Θεσσαλίας, Βόλος, 2003]
2. [Ηράκλειτος, Άπαντα, σελ. 98-99, μτφρ. Τάσος Φάλκος-Αρβανιτάκης, εκδ. Ζήτρος, Θεσσαλονίκη, 1999]
3. [Προσωκρατικοί, Ἡράκλειτος, σελ. 82-83, μτφρ. Εὐάγγελος Ν. Ροῦσσος, ἐκδ. στιγμή, Ἀθήνα, 2011]
4. [H. Diels - W. Kranz, Οἱ Προσωκρατικοί / Τόμος Α᾽, σελ. 349, ἀπόδοση: Βασ. Α. Κύρκος, Δημοσθ. Γ. Γεωργοβασίλης, ἐκδ. Δημ. Ν. Παπαδήμα, Ἀθήνα, 2011]
5. [Jean Brun (επιμέλεια), Ηράκλειτος, σελ. 122, μτφρ. Πολυτίμη Γκέκα, εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 2010]
