τῷ μὲν θεῷ καλὰ πάντα καὶ ἀγαθὰ καὶ δίκαια, ἄνθρωποι δὲ ἅ μὲν ἄδικα ὑπειλήφασιν ἅ δὲ δίκαια.
Για τον θεό όλα είναι ωραία και αγαθά και δίκαια, αλλά οι άνθρωποι νομίζουν άλλα σαν άδικα και άλλα σαν δίκαια.¹
Για τον θεό όλα είναι ωραία και αγαθά και δίκαια, ενώ οι άνθρωποι άλλα τα θεωρούν άδικα και άλλα δίκαια.²
Γιὰ τὸν θεὸ τὰ πάντα εἶναι καλὰ καὶ ἀγαθὰ καὶ δίκαια, οἱ ἄνθρωποι ὅμως ἄλλα τὰ νομίζουν ἄδικα καὶ ἄλλα δίκαια.³
Γιὰ τὸν θεὸ ὅλα εἶναι ὡραῖα, καλὰ καὶ δίκαια· οἱ ἄνθρωποι ὅμως ἄλλα τὰ θεωροῦν ἄδικα καὶ ἄλλα δίκαια.
1. [Ηράκλειτος Εφέσιος, Κείμενα, σελ. 392-393, μτφρ. Γιώργος Διανέλος Γεωργούδης, εκδ. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Θεσσαλίας, Βόλος, 2003]
2. [Ηράκλειτος, Άπαντα, σελ. 122-123, μτφρ. Τάσος Φάλκος-Αρβανιτάκης, εκδ. Ζήτρος, Θεσσαλονίκη, 1999]
3. [Προσωκρατικοί, Ἡράκλειτος, σελ. 80-81, μτφρ. Εὐάγγελος Ν. Ροῦσσος, ἐκδ. στιγμή, Ἀθήνα, 2011]
4. [H. Diels - W. Kranz, Οἱ Προσωκρατικοί / Τόμος Α᾽, σελ. 360, ἀπόδοση: Βασ. Α. Κύρκος, Δημοσθ. Γ. Γεωργοβασίλης, ἐκδ. Δημ. Ν. Παπαδήμα, Ἀθήνα, 2011]
