κόσμον τόνδε, τὸν αὐτὸν ἁπάντων, οὔτε τις θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἐποίησεν, ἀλλ᾽ ἦν ἀεὶ καὶ ἔστιν καὶ ἔσται πῦρ ἀείζωον, ἁπτόμενον μέτρα καὶ ἀποσβεννύμενον μέτρα.
Αυτόν τον κόσμο, τον ίδιο με όλους, δεν κατασκεύασε ούτε κάποιος από τους θεούς ούτε από τους ανθρώπους, αλλά ήταν πάντοτε και είναι και θα είναι φωτιά πάντα ζώσα, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο.¹
Τον κόσμο αυτό, που είναι ίδιος για όλα τα όντα, δεν τον έπλασε κανένας θεός και κανένας άνθρωπος, αλλά ήταν πάντα είναι και θα είναι αείζωο πυρ, που ανάβει και σύμφωνα με ορισμένο μέτρο και όμοια σβήνει.²
Τὸν κόσμο τοῦτο, τὸν ἴδιο γιὰ ὅλους, οὔτε θεὸς οὔτ᾽ ἄνθρωπος τὸν ἔκανε, μὰ ἦταν πάντα καὶ εἶναι καὶ θά ᾽ναι πῦρ ἀείζωο, ποὺ ἀνάβει μὲ μέτρο καὶ σβήνει μὲ μέτρο.³
1. [Ηράκλειτος Εφέσιος, Κείμενα, σελ. 132-133, μτφρ. Γιώργος Διανέλος Γεωργούδης, εκδ. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Θεσσαλίας, Βόλος, 2003]
2. [Ηράκλειτος, Άπαντα, σελ. 88-89, μτφρ. Τάσος Φάλκος-Αρβανιτάκης, εκδ. Ζήτρος, Θεσσαλονίκη, 1999]
3. [Προσωκρατικοί, Ἡράκλειτος, σελ. 66-67, μτφρ. Εὐάγγελος Ν. Ροῦσσος, ἐκδ. στιγμή, Ἀθήνα, 2011]
