ΒΟΥΝΙΣΙΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ
«Τι κάθεσαι και κάνεις, ζώντας ολομόναχος στο βουνό;»
με ρωτούν κι εγώ χαμογελώ, είναι ήσυχη η καρδιά μου.
Σαν πέσουν οι ανθοί και περάσει το φουσκωμένο το νερό
ο κόσμος μου πια ολάκερος δεν είναι των ανθρώπων.
ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΗ ΝΥΧΤΑ Σ' ΕΝΑΝ ΝΑΟ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ
Εκατό πόδια ψηλό είναι το τείχος.
Από δω μπορεί κανείς να φτάσει τ' άστρα
και να τα ξεριζώσει – μα δεν τολμώ παρά να μιλώ
ψιθυριστά
απ' τον φόβο μήπως και ταράξω τους ανθρώπους
τ' ουρανού.
[Λι Μπάι, Ποιήματα, σελ. 23, 40, απόδοση: Γιώργος Βέης, εκδ. Σμίλη, Αθήνα, 2023]
