ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Ἆρ᾽ οὖν καὶ νομοθέται οἱ μὲν καλλίω τὰ [ἔργα] αὑτῶν παρέχονται, οἱ δὲ αἰσχίω;
ΚΡΑΤΥΛΟΣ: Οὔ μοι δοκεῖ τοῦτο ἔτι.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Οὐκ ἄρα δοκοῦσί σοι νόμοι οἱ μὲν βελτίους, οἱ δὲ φαυλότεροι εἶναι;
ΚΡΑΤΥΛΟΣ: Οὐ δῆτα.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Οὐδὲ δὴ ὄνομα, ὡς ἔοικε, δοκεῖ σοι κεῖσθαι τὸ μὲν χεῖρον, τὸ δὲ ἄμεινον;
ΚΡΑΤΥΛΟΣ: Οὐ δῆτα.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Πάντα ἄρα τὰ ὀνόματα ὀρθῶς κεῖται;
ΚΡΑΤΥΛΟΣ: Ὅσα γε ὀνόματα ἐστιν.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Τὸ ἴδιο ἰσχύει, ἑπομένως, καὶ γιὰ τοὺς νομοθέτες: ἄλλοι ἀπ᾽ αὐτοὺς προσφέρουν καλύτερα ἔργα κι ἄλλοι χειρότερα.
ΚΡΑΤΥΛΟΣ: Ἄ, ἐμένα δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ γνώμη μου.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Δὲν δέχεσαι, δηλαδή, ὅτι ἄλλοι νόμοι εἶναι καλύτεροι κι ἄλλοι χειρότεροι;
ΚΡΑΤΥΛΟΣ: Ὄχι βέβαια!
ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Καὶ μᾶλλον φρονεῖς ὅτι οὔτε τὰ ὀνόματα τίθενται ἄλλοτε καλύτερα κι ἄλλοτε χειρότερα.
ΚΡΑΤΥΛΟΣ: Ὄχι βέβαια!
ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Ποὺ σημαίνει ὅτι ὅλα τὰ ὀνόματα εἶναι σωστὰ βαλμένα...
ΚΡΑΤΥΛΟΣ: Ὅσα εἶναι, βεβαίως, ὀνόματα... ναί, εἶναι σωστὰ βαλμένα.
[Πλάτων, Κρατύλος, σελ. 314-317, μτφρ. Γιῶργος Κεντρωτής, ἐκδ. Gutenberg, Ἀθήνα, 2013]
