Ἔρος δηὖτέ μ᾽ ὁ λυσιμέλης δόνει,
γλυκύπικρον ἀμάχανον ὄρπετον
ἄχ, πάλι ὁ ἔρωτας ποὺ τὰ γόνατα λύνει
ἐμένα τραντάζει καὶ πάλι
– γλυκόπικρο ἑρπετὸ ἀκαταμάχητο
[Σαπφώ, Τὰ Ποιήματα, σελ. 100-101, μτφρ. Τασούλα Καραγεωργίου, ἐκδ. Κέδρος, Ἀθήνα, 2022]
