ΕΥΘ. Ἀλλ᾽, ὦ Σώκρατες, οὐκ ἔχω ἔγωγε ὅπως σοι εἴπω ὃ νοῶ· περιέρχεται γάρ πως ἡμῖν ἀεὶ ὃ ἂν προθώμεθα καὶ οὐκ ἐθέλει μένειν ὅπου ἂν ἱδρυσώμεθα αὐτό.
ΕΥΘ. Πραγματικά, Σωκράτη, δὲν ξέρω πῶς νὰ σ᾽ τὸ ἐκφράσω αὐτὸ ποὺ ἔχω στὸ νοῦ μου. Γιατί, κατὰ κάποιον τρόπο, ὅποια γνώμη κι ἂν διατυπώσουμε στριφογυρίζει καὶ δὲν λέει νὰ σταθεῖ ἐκεῖ ποὺ θὰ τὴν βάλουμε.
[Πλάτωνος, Εὐθύφρων, σελ. 61, μτφρ. Ν.Μ. Σκουτερόπουλος, ἔκδ. Καρδαμίτσα, Ἀθήνα, 1982]
