Ἐξάλλου ὁ Κιουλαφρουά, ὡς παιδὶ κι ὡς Θεά, δὲν εἶχε καμιὰ ἐξαιρετικὴ λεπτότητα, περιστάσεις ὅμως ἐξαιρετικῆς παραδοξότητας τὸν εἶχαν ἐπιλέξει σὰν τόπο ἐκλογῆς, χωρὶς τίποτα νὰ τοῦ γνωστοποιήσουν, καὶ τὸν εἶχαν κοσμήσει μ' ἕνα μυστηριῶδες κείμενο. Ὑπηρετοῦσε ἕνα ποίημα ὑπακούοντας στὰ καπρίτσια μιᾶς ἀνομοιοκατάληκτης ἢ ἀναιτιολόγητης στιχουργικῆς. Μόνο πολὺ ἀργότερα, τὴν ὥρα τοῦ θανάτου του, θὰ μπορέσει νὰ ξαναδιαβάσει, μὲ μιὰ μονάχα ἔκθαμβη ματιά, τὴ ζωὴ ποὺ εἶχε γράψει, μὲ κλειστὰ τὰ μάτια, πάνω στὴν ἴδια του τὴ σάρκα.
[Jean Genet, Ἡ Παναγία τῶν Λουλουδιῶν, σελ. 272, μτφρ. Δημήτρης Δημητριάδης, ἐκδ. Ἐξάντας, Ἀθήνα, 1976]
