Ὁ Ἀγαπημένος μὲ κοίταξε μὲ συμπόνια
καὶ μοῦ εἶπε:
«Πῶς μπορεῖς καὶ συνεχίζεις νὰ ζῇς χωρὶς ἐμένα;»
Τοῦ εἶπα: «Στ᾽ ὁρκίζομαι, σὰν τὸ ψάρι ἔξω ἀπ᾽ τὸ νερὸ»
Μοῦ εἶπε: «Τότε γιατὶ κρατιέσαι τόσο γερὰ
στὴν ἄνυδρη γῆ;»
[Τζελαλαντὶν Ρουμί, Ὁ Ἀγαπημένος, σελ. 49, Ἀπόδοσις: Καδιῶς Κολύμβα, ἐκδ. Ἁρμός, Ἀθήνα, 1995]
