Ο Χαλεπάς ήταν όντως «ξένος». Όχι γιατί στους τίτλους των σχεδίων του τα ορθογραφικά λάθη είναι επικά (θυμάμαι τον «Ήκαρο» και μια σειρά άλλων), αλλά γιατί μόνο με τον εαυτό του διαλεγόταν.
[Κώστα Μαυρουδή, Ο τήνιος Χαλεπάς, περιοδικό: Το Δέντρο – Αφιέρωμα στον Γιαννούλη Χαλεπά, σελ. 7, τεύχος Νο 220-221, Αθήνα, Άνοιξη 2018]
