Όνομα και επώνυμον: Γιαννούλης Χαλεπάς του Ιωάννου.
Πατρίς: Τήνος.
Ηλικία καθ' ην εισήχθη: 37 ετών.
Επιτήδευμα: Καλλιτέχνης, άγαμος.
Παρεδέχθη [έγινε δεκτός]: τη 9η Ιουλίου 1888.
Είδος της νοητικής αλλοιώσεως: άνοια.
Απελύθη: τη 6η Ιουνίου 1902.
Όνομα και επώνυμον του παραλαβόντος αυτόν: Ειρήνη, χήρα Ιωάννου Χαλεπά, μητήρ του.
Έμεινεν εν τω Φρενοκομείω [Κερκύρας]: 13 έτη, 10 μήνας και 27 ημέρας.
[Χρήστος Σαμουηλίδης, Γιαννούλης Χαλεπάς - Η τραγική ζωή του μεγάλου καλλιτέχνη, σελ. 254-255, εκδ. βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα, 2005]
Το 1878 όμως, ενώ εξετέλη μία θαυμασίαν καλλιτεχνικήν σύνθεσιν, την Μήδειαν φονεύουσαν τα τέκνα της, έπαθε νευρικήν διαταραχήν και κατόπιν ενεκλείσθη εις το ψυχοθεραπευτήριον της Κερκύρας. Ο Γιαννούλης Χαλεπάς παρεφρόνησεν αναζητών το τέλειον.
Το 1878 όμως, ενώ εξετέλη μία θαυμασίαν καλλιτεχνικήν σύνθεσιν, την Μήδειαν φονεύουσαν τα τέκνα της, έπαθε νευρικήν διαταραχήν και κατόπιν ενεκλείσθη εις το ψυχοθεραπευτήριον της Κερκύρας. Ο Γιαννούλης Χαλεπάς παρεφρόνησεν αναζητών το τέλειον.
σ. 252

