ΦΙΛΟΣ ΠΟΥ ΨΥΧΟΡΡΑΓΕΙ
Ήλθε η ώρα να σ' αφήσω,
νά! το θάνατο θωρώ,
ήθελα να σε φιλήσω,
ήθελα, μα δεν μπορώ!
Μόνο σ' αποχαιρετάω,
γιατί πλιο δε θα σε ιδώ,
να σε σφίξω απεθυμάω,
μα το χέρι είναι νεκρό!
Πιάσ' το, ιδές πώς είναι κρύο,
πιάσ' το, ιδές πώς είναι αχνό,
τες ελπίδες μου απολύω
και το Χάρο ακαρτερώ!
Ήλθε η ώρα να σ' αφήσω,
του θανάτου νά η μορφή!
Δεν μπορώ να σε φιλήσω,
νά, μου σβένεται η πνοή.
[Διονύσιος Σολωμός, Ποιήματα και Πεζά, σελ. 47, φιλολογική επιμέλεια: Γιώργος Βελουδής, εκδ. Πατάκη, Αθήνα, 2008]
