κατὰ μόνας
4 Εἰς τὸ τέλος, ἐν ψαλμοῖς· ᾠδὴ τῷ Δαυΐδ.
Ἐν τῷ ἐπικαλεῖσθαί με εἰσήκουσέν μου ὁ Θεὸς τῆς δικαιο-
σύνης μου·
ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς με.
οἰκτίρησόν με καὶ εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου.
υἱοὶ ἀνθρώπων, ἕως πότε βαρυκάρδιοι;
ἵνα τί ἀγαπᾶτε ματαιότητα καὶ ζητεῖτε ψεῦδος;
διάψαλμα.
καὶ γνῶτε ὅτι ἐθαυμάστωσεν κύριος τὸν ὅσιον αὐτοῦ·
κύριος εἰσακούσεταί μου ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς αὐτόν.
ὀργίζεσθε καὶ μὴ ἁμαρτάνετε·
λέγετε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν
καὶ ἐπὶ ταῖς κοίταις ὑμῶν κατανύγητε.
διάψαλμα.
θύσατε θυσίαν δικαιοσύνης καὶ ἐλπίσατε ἐπὶ κύριον.
πολλοὶ λέγουσιν Τίς δείξει ἡμῖν τὰ ἀγαθά;
ἐσημειώθη ἐφ᾿ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου, κύριε.
ἔδωκας εὐφροσύνην εἰς τὴν καρδίαν μου·
ἀπὸ καρποῦ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἐλαίου αὐτῶν ἐπληθύνθησαν.
ἐν εἰρήνῃ ἐπὶ τὸ αὐτὸ κοιμηθήσομαι καὶ ὑπνώσω,
ὅτι σύ, κύριε, κατὰ μόνας ἐπ᾿ ἐλπίδι κατῴκισάς με.
* * *
4 Τοῦ πρωτοψάλτη, μὲ λαοῦτα, ὠδὴ τοῦ Δαβίδ.
Ὅταν σὲ ἐπικαλέστηκα μὲ εἰσάκουσες, Θεὲ τῆς δικαιοσύνης μου·
στὴ θλίψη μοῦ ἔδωσες ἀναπνοή·
λυπήσου με καὶ εἰσάκουσε τὴν προσευχή μου.
Γιοὶ τῶν ἀνθρώπων, ὡς πότε θὰ ἔχετε καρδιὰ ἀπρόθυμη;
Γιατί ἀγαπᾶτε τὴ ματαιότητα καὶ ζητᾶτε τὸ ψέμα;
διάψαλμα
Καὶ μάθετε ὅτι ὁ Κύριος ἔκανε θαυμαστὸν τὸν ἅγιό του·
ὁ Κύριος θὰ εἰσακούσει τὴν κραυγή μου.
Ὀργιστεῖτε καὶ μὴν ἀματράνετε·
μονολογῆστε μέσα στὶς καρδιές σας
καὶ ἡσυχάστε στὰ κρεβάτια σας.
διάψαλμα
Θυσιάστε θυσία δικαιοσύνης καὶ ἐλπίστε στὸν Κύριο.
Πολλοὶ λέν: «Ποιός θὰ μᾶς δείξει τὰ καλά;».
Σὲ μᾶς σημειώθηκε τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου, Κύριε.
Ἔδωσες εὐφροσύνη στὴν καρδιά μου·
χόρτασαν ἀπὸ τὸ στάρι καὶ τὸ κρασὶ καὶ τὸ λάδι τους.
Εἰρηνεμένος καὶ θὰ γείρω καὶ θὰ κοιμηθῶ,
γιατί ἐσύ, Κύριε, μὲ ἐγκατέστησες ἀσφαλὴ κατὰ μόνας.
[Ψαλμοί, σελ. 12-15, μτφρ. Ἀνθὴ Λεούση, ἐκδ. Ἄρτος Ζωῆς, Ἀθήνα, 2021]
