Ο άνθρωπος, επιδιδόμενος στην αναζήτηση του εαυτού του, συναντάει αυτό που είναι απείρως περισσότερο από την ατομικότητά του: συναντάει την αληθινή ανθρωπινότητά του. Αυτή η ανθρωπινότητα είναι μία από τις εκδηλώσεις τής συμπαντικότητας, και η σύλληψή της προδιαγράφει για τον άνθρωπο την υπέρβαση της ζωώδους αμεσότητάς του. Έτσι, ο άνθρωπος αρχίζει να αναζητάει τις μεσολαβήσεις που τον κάνουν απόσπασμα του Σύμπαντος.
[Κώστας Αξελός, Ο Ηράκλειτος και η Φιλοσοφία, σελ. 223-224, μτφρ. Δ. Δημητριάδης, εκδ. Εστία, Αθήνα, 2022]
