Οὐχ ὁρᾷς ..., ὅσην χάριν ἔχει τὰ Σαπφικὰ μέλη, κηλοῦντα καὶ καταθέλγοντα τοὺς ἀκροωμένους; Σίβυλλα δὲ μαινομένῳ στόματι καθ᾽ Ἡράκλειτον ἀγέλαστα καὶ ἀκαλλώπιστα καὶ ἀμύριστα φθεγγομένη χιλίων ἐτῶν ἐξικνεῖται τῇ φωνῇ διὰ τὸν θεόν.
1) Δεν παρατηρείς ... πόσην χάριν έχουν τα σαπφικά άσματα που μαγεύουν και καταθέλγουν όσους τα ακούν; η Σίβυλλα με οργισμένο στόμα κατά τον Ηράκλειτον αγέλαστα και ακαλλώπιστα και τραχιά κραυγάζοντας για χίλια χρόνια φθάνει με την φωνή της, παρακινούμενη από τον θεό.
2) Δεν βλέπεις ... πόση χάρη έχουν τα τραγούδια της Σαπφούς, που γοητεύουν και καταθέλγουν τους ακροατές; Ενώ η Σίβυλλα που με το μαινόμενο στόμα της εκπέμπει φθόγγους αγέλαστους και ακαλλώπιστους και δίχως μυρωδικά φτάνει με τη φωνή της χίλια χρόνια μακριά χάρη στον θεό.
3) Ἡ Σίβυλλα, μὲ μαινόμενο στόμα, ἀγέλαστα καὶ ἀκαλλώπιστα καὶ ἀμύριστα μιλώντας, χίλια χρόνια φτάνει μὲ τὴ φωνή της ἀπὸ τὸν θεό.
4) Δὲν βλέπεις πόσο εὐχάριστα εἶναι τὰ τραγούδια τῆς Σαπφοῦς, ποὺ γοητεύουν καὶ καταθέλγουν τοὺς ἀκροατές; Ἐνῶ ἡ Σίβυλλα, μὲ τὴν ἔνθεη φωνή της, κατὰ τὸν Ἡράκλειτο, ἂν καὶ μιλάει ἀγέλαστα, ἀκαλλώπιστα καὶ χωρὶς ἀρώματα, μὲ τὴ φωνή της φθάνει χίλια χρόνια μακριά, χάρη στὸν θεό της.
5) Η Σίβυλλα, που με στόμα μαινόμενο εκστομίζει λόγια αγέλαστα, αφτιασίδωτα και χωρίς αρώματα, διασχίζει με τη φωνή της χιλιάδες χρόνια με τη βοήθεια του θεού.
1) Ηράκλειτος Εφέσιος, Κείμενα, σελ. 358-359, μτφρ. Γιώργος Διανέλος Γεωργούδης, εκδ. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Θεσσαλίας, Βόλος, 2003.
2) Ηράκλειτος, Άπαντα, σελ. 118-119, μτφρ. Τάσος Φάλκος-Αρβανιτάκης, εκδ. Ζήτρος, Θεσσαλονίκη, 1999.
3) Προσωκρατικοί, Ἡράκλειτος, σελ. 76-77, μτφρ. Εὐάγγελος Ν. Ροῦσσος, ἐκδ. στιγμή, Ἀθήνα, 2011.
4) H. Diels - W. Kranz, Οἱ Προσωκρατικοί / Τόμος Α᾽, σελ. 358, ἀπόδοση: Βασ. Α. Κύρκος, Δημοσθ. Γ. Γεωργοβασίλης, ἐκδ. Δημ. Ν. Παπαδήμα, Ἀθήνα, 2011.
5) Jean Brun (επιμέλεια), Ηράκλειτος, σελ. 111, μτφρ. Πολυτίμη Γκέκα, εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 2010.
