Ρώτησα τότες: «μπορεῖ μιὰ δυνατὴ βεβαιότητα γιὰ ὅποιο πράμα νὰ τὸ μεταμορφώσει;» «Ὅλοι οἱ ποιητὲς πιστεύουνε πὼς μπορεῖ» ἀποκρίθηκε ὁ Ἰσαΐας «καὶ σὲ ἐποχὲς ποὺ ἡ φαντασία βασίλευε αὐτὴ ἡ δυνατὴ βεβαιότητα σάλεψε βουνά· ὅμως πολλοὶ δὲ λαβαίνουνε δυνατὴ βεβαιότητα γιὰ τίποτα.»
William Blake, Οἱ Γάμοι τοῦ Οὐρανοῦ καὶ τῆς Κόλασης
[Ζήσιμος Λορεντζάτος, Μεταφράσεις, σελ. 81-82, ἐκδ. Ἴκαρος, 2014]
Καὶ τέλος ὁ ἄνθρωπος λησμόνησε πὼς Ὅλες οἱ θεότητες φωλιάζουνε στὰ ἀνθρώπινα στήθια.
σ. 81
