ΕΠΙΦΑΝΙΑ
ἡ Καικιλία Τρεβούλλη
ἐγώ·
ἄκουσα δεύτερη φορὰ νὰ μοῦ μιλᾶ ὁ Μέμνων
ὅσοι πρωταξιώθηκαν ν᾽ ἀκούσουν τὴ φωνή του
τώρα τοὺς καλοδέχεται πιστοὺς προσκυνητὲς
ὁ Μέμνων τῆς Ἠῶς ὁ γιός, τοῦ Τιθωνοῦ τὸ τέκνο
μήπως ἀνάσα καὶ λαλιὰ στὴν ἄψυχη τὴν πέτρα
ἡ φύση, ἡ δημιουργὸς τῶν ὅλων, δὲν χαρίζει;
[Θάνος Τσακνάκης, τῶν σιωπηλῶν ΣΠΑΡΑΓΜΑΤΑ – ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ: λυρικὲς πρόζες καὶ ἀποδόσεις ποιημάτων ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικά, σελ. 119, ἐκδ. Τὸ Ροδακιό, Ἀθήνα, 2021]
