Ἂν κι ἀσάλευτη πάντοτε ἡ ζωή σου π᾽ οὔδε θάλασσας οὔδε στεριᾶς ποτὲ τοὺς δρόμους διάβηκες μπρὸς ἔλα τώρα σήμανε ὁ καιρὸς ἐκεῖ νὰ πᾶς νὰ γνωρίσεις τοῦ Κέκροπα τὴ γῆ στὰ μεγάλα μυστήρια νὰ μυηθεῖς καὶ στὶς νύχτες τῆς Δήμητρας. Ἔτσι ποὺ μὲς στοὺς λίγους ζωντανοὺς βαριὰ καρδιὰ δὲ θά ᾽χεις μὰ καὶ στοὺς ἄλλους τοὺς πολλοὺς ἀργότερα μ᾽ ἀνάλαφρη ψυχὴ θὰ φτάσεις.
[Κριναγόρας – Μορφὴ στὰ Νέα Ἑλληνικά: Ὀδυσσέας Ἐλύτης, σ. 93, ἐκδ. ὕψιλον / βιβλία, Ἀθήνα, 1987]
Ὑπονοοῦνται τὰ Ἐλευσίνια Μυστήρια. Εἶναι ἡ μοναδική φορὰ ποὺ ὁ Κριναγόρας ἀναφέρεται καὶ ὁμολογεῖ πίστη σὲ μιά, τέτοιου εἴδους, λατρεία.
σ. 139
