ΚΑΚΙΩΜΑ
Πλέον δεν έρχομαι στο βρέφος
ωραιότητες γεμάτο,
σαν τραντάφυλλο δροσάτο
οπού ανοίγει αυγερινό.
Όχι, πλέον δε θέλω νά 'λθω,
ούτε αν έξαφνα αρχινήσει
λυπηρά να τραγουδήσει
τη Βοσκούλα στο βουνό·
ούτε αν ψάλλοντας το ιδούνε
τον πατέρα του να δείξει
και τα δάκρυα να σφουγγίξει
με το χέρι το μικρό.
Μόνον αν το πάρει η Μοίρα
και στενέψει εμέ να κλίνω,
τότες έρχομαι και δίνω
ένα φίλημα κ' εγώ.
[Διονύσιος Σολωμός, Ποιήματα και Πεζά, σελ. 51, φιλολογική επιμέλεια: Γιώργος Βελουδής, εκδ. Πατάκη, Αθήνα, 2008]
ωραιότητες γεμάτο
σαν τραντάφυλλο δροσάτο
οπού ανοίγει αυγερινό
Μόνον αν το πάρει η Μοίρα
και στενέψει εμέ να κλίνω
