Θέλησε να μάθει τα πάντα για μένα. Μου έκανε διαρκώς ερωτήσεις: να της μιλήσω για τη ζωή μου, για τους έρωτές μου, ή, όπως είχε κάνει κι εκείνη με τη δική της ζωή, να της μιλήσω διεξοδικά για τη μητέρα μου. «Ώς το τέλος, η μητέρα θα παραμείνει το πιο αλλόκοτο, το πιο απρόβλεπτο από τα πρόσωπα που μπορεί να συναντήσει κανείς σ' όλη του τη ζωή» μού είπε, με ένα ήδη απόμακρο χαμόγελο.
[Μαργκερίτ Ντυράς, Μετέωρο πάθος, σελ.10, μτφ.Βάσω Μέντζου, εκδ.Ολκός, Αθήνα, 2013]
Τι είδους γυναίκα ήταν;
Πληρωθική, τρελή, όπως μόνο οι μητέρες μπορούν να είναι. (σ.22)
