«Σαν Κύριος, πέστο μάτια-μου, πέστο άγγελέ-μου, σαν Κύριος, είναι εύκολο, έλα να το πούμε μαζί, η Miss Benbridge μούμαθε να καθαρίζω μπανάνες σαν Κύριος, δεν αντέχω άλλο, πέστο, μη με βασανίζεις!»
Βάζω το στόμα-μου μέσα στ’ αυτί-του.
«Σαν - Κυ - ρί - α!» Το κάθε γράμμα κουδουνίζει.
[Μαργαρίτα Καραπάνου, η κασσάνδρα και ο λύκος, σελ.19, εκδ.Ερμής, Αθήνα, 1976]
