Ύδρα, Σάββατο 7 Ιουλίου 1979
Πρέπει να βρω όμως μια ιστορία; Ή ν' αρχίσω πάλι έτσι στα τυφλά; Στα τριάντα τρία σου πρέπει να γράψεις ένα βιβλίο ιδιοφυές.
σ. 415
Τρίτη 17 Ιουλίου 1979
Ξέρω γιατί δεν έγραψα τόσα χρόνια. Πέρα απ' όλα τ' άλλα, ετοιμαζόμουν για ένα μεγάλο βιβλίο. Τώρα, όλα πρέπει να μπουν μπροστά. Ν' αξιοποιήσω ό,τι είμαι. Στιγμές σαν κι αυτή ξέρω την αξία μου.
σ. 416
Σπέτσες, Δευτέρα 6 Αυγούστου 1979
Είναι παράξενο: Μιλάω γι' αυτό το άγραφο βιβλίο σε ξένους με πολλή ακρίβεια, και φτιάχνεται την ώρα εκείνη! Ο σκελετός του δηλαδή.
σ. 417
Μάλλον άντρας πρέπει να είναι ο ήρωας ή μάλλον άνδρας και γυναίκα. Αυτό, πολύ ενδιαφέρον. Όχι σωματικά, αλλά το παραλήρημά του θα είναι το παραλήρημα ενός ερμαφρόδιτου.
Όμως το πρόσωπο αυτό είναι το πρόσωπο μιας κοινωνίας που πεθαίνει, θα είναι το τεράστιο πυροτέχνημα πριν απ' το τέλος.
σ. 418
[Μαργαρίτα Καραπάνου, η ζωή είναι αγρίως απίθανη, εκδ. Ωκεανίδα, Αθήνα, 2008]
