Σπέτσες, Δευτέρα 6 Αυγούστου 1979 ~ 33 ετών
Πρέπει τώρα να ξεχάσω ό,τι ξέρω, σχεδόν το αλφάβητο. Α, Β, Γ, να φύγουν.
Αυτόματη γραφή, φοβερά συγκροτημένη όμως, οργανωμένο παραλήρημα. Faulkner. Σαράντα πυρετός και απόλυτο cool. Τη ζωή την ίδια, αλλά όχι στη φυσικότητά της. Φιλτράρισμα, όχι για να τη μειώσω, αλλά για να την πολλαπλασιάσω.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά το βιβλίο που μου θυμίζει φοβερά αυτό που θέλω είναι η Βίβλος. Όχι τόσο το θέμα, όσο η γραφή. Να μην μπερδέψω φυσικότητα και αμεσότητα. Αυτό που πάω να κάνω είναι υπερ-εγκεφαλικό, αλλά που θα βγαίνει από την κοιλιά. Ό,τι πιο δύσκολο. Πρέπει να υπάρχει όμως ιστορία; Πρέπει; Ναι, μάλλον. Γύρω απ' αυτήν εγώ γράφω ό,τι θέλω.
Να ξαναδιαβάσω τη Βίβλο σαν Βίπερ-Νόρα. Που είναι. Υπερ-εγκεφαλικό, λαϊκό ανάγνωσμα, μεταφυσικό Βίπερ-Νόρα!
Θα ήθελα να ξαναγράψω τη Βίβλο.
Ο Θεός ήτανε κουρασμένος...
Το βρήκα!
Η πρώτη φράση του Υπνοβάτη...
[Μαργαρίτα Καραπάνου, η ζωή είναι αγρίως απίθανη, σελ. 419, εκδ. Ωκεανίδα, Αθήνα, 2008]
