Ἀντίφιλου Βυζαντίου / ἀρχὲς τοῦ 1ου αἰώνα μ.Χ.
Δισάκι, χλαίνη, τὸ κρίθινο ψωμί του μουλιασμένο,
ἕνα ραβδὶ νὰ προπορεύεται τὰ πόδια του βαστώντας,
ἕνα ποτήρι πήλινο – αὐτὰ τοῦ βίου τ᾽ ἀναγκαῖα
γιὰ τὸν σοφὸ τὸν Κύνα. Μὰ κι ἀπ᾽ αὐτά, κάτι περίσσευε.
Σὰν εἶδε κάποτε ἕνα γελαδάρη νερὸ νὰ πίνει μὲ τὴ χούφτα του,
«ἄ, κεραμίδι, γιατί λοιπὸν σὲ κουβαλάω μάταια;» εἶπε.
[Ἐπιτάφιος Λόγος / Ἀρχαῖα ἑλληνικά ἐπιτύμβια ἐπιγράμματα, Ἐπιλογὴ ἐπιγραμμάτων: Denis Rocques, μτφρ. Παντελὴς Μπουκάλας, σελ. 169-171, ἐκδ. Ἄγρα, Ἀθήνα, 1999]
