Gloria eterna
Ὅπου κι ἄν πᾶμε
μνῆμες κρατᾶμε
Ἀθήνα καί Ρώμη
σέ ψάχνουμε ἀκόμη.
Ἄσπρες κολόνες
μαῦροι αἰῶνες
ἀσήκωτοι χρόνοι
στόν κόσμο πού βρεθήκαμε μόνοι.
Μίση φατρίες
πέφτουν οἱ Τροῖες
κι ἐσύ Βαβυλώνα
μιά κούφια σταγόνα.
Ὅλα περνᾶνε
πές μου ποῦ πᾶνε
ἡ Κόλαση ἄδεια
καί γύρω μας φυτρώνουν σκοτάδια.
Νόμος ὁ νόμος
τρόμος ὁ τρόμος
καί ποιός θά ταράξει
τοῦ κόσμου τήν τάξη.
Θέ μου Σωτήρα
τ᾽ ἄστρα σου πῆρα
ν᾽ ἀνάψω τά τόξα
πού δείχνουν τήν αἰώνια σου δόξα.
[Νίκος Γκάτσος, Ὅλα τά τραγούδια / νέα, ἀναθεωρημένη ἔκδοση, σελ. 426, ἐπιμέλεια: Ἀγαθή Δημητρούκα, ἐκδ. Πατάκη, Ἀθήνα, 2018]
καί ποιός θά ταράξει
τοῦ κόσμου τήν τάξη
