Τον Φεβρουάριο του 1981, με τον μεγάλο σεισμό των Αλκυονίδων που έπληξε και την Αθήνα, ο «Εκατόγχειρ» (1918-1930) του Γιαννούλη Χαλεπά έπεσε και έσπασε. Παραδόξως, η θραύση δεν επέφερε την καταστροφή του μικρού γλυπτού, το οποίο είχε διαστάσεις 31x13x13 εκατοστά. Προς μεγάλη έκπληξη των ιδιοκτητών του έργου και των θαυμαστών του γλύπτη, αποκαλύφθηκε ένα δεύτερο κεφάλι, κρυμμένο στο εσωτερικό της αρχικής μορφής, λες και όλο αυτόν τον καιρό το πρόσωπο του «Εκατόγχειρα» δεν ήταν παρά μία μάσκα, ένα πήλινο προσωπείο. Αυτή τη φορά το γλυπτό του Χαλεπά έκρυβε ένα μυστικό (δεν το απεικόνιζε), ένα μυστικό που οι δυνάμεις της φύσης κοινοποίησαν, ομολογουμένως με βίαιο τρόπο, στους σύγχρονους θεατές.
[Χριστόφορου Μαρίνου, Το πνεύμα του «Εκατόγχειρα», περιοδικό: Το Δέντρο – Αφιέρωμα στον Γιαννούλη Χαλεπά, σελ. 65, τεύχος Νο 220-221, Αθήνα, Άνοιξη 2018]
