Εὑρισκόμενος εἰς τὸ Μιλάνο ἐγνώρισε τὸν Μόντη, καὶ τὸν ἔβλεπε συχνά. Ἐπείραζε τὸν περίφημον ποιητὴν ἡ κριτικὴ τόλμη τοῦ Σολωμοῦ, ὁ ὁποῖος, μ᾽ ὅλον ὅτι εἰλικρινὴς θαυμαστής του, δὲν ἐδίσταζε ὅμως ποτὲ νὰ τοῦ φανερώσῃ τὴ γνώμη του. «Δὲν πρέπει τινὰς νὰ συλλογίζεται τόσο» τοῦ εἶπε ὁ Μόντης ἐρεθισμένος, ἐνῷ ὁ Σολωμὸς ἑρμήνευε ἕνα χωρίον τοῦ Δάντη, «πρέπει νὰ αἰσθάνεται, νὰ αἰσθάνεται». «Πρέπει πρῶτα μὲ δύναμι νὰ συλλάβῃ ὁ νοῦς, −ἀπάντησε εὐθὺς ὁ νέος ποιητής, − κ᾽ ἔπειτα ἡ καρδιὰ θερμὰ νὰ αἰσθανθῇ ὅ,τι ὁ νοῦς ἐσυνέλαβε.»
Ἰάκωβος Πολυλᾶς - Προλεγόμενα (1859)
Πρέπει πρῶτα μὲ δύναμι νὰ συλλάβῃ ὁ νοῦς, κ᾽ ἔπειτα ἡ καρδιὰ θερμὰ νὰ αἰσθανθῇ ὅ,τι ὁ νοῦς ἐσυνέλαβε.
