1. Ἆισμα ᾀσμάτων, ὅ ἐστι τῷ Σαλωμών.
2. Φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὐτοῦ· ὅτι ἀγαθοὶ μαστοί σου ὑπὲρ οἶνον,
3. καὶ ὀσμὴ μύρων σου ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώματα. Mῦρον ἐκκενωθὲν ὄνομά σου· διὰ τοῦτο νεάνιδες ἠγάπησάν σε.
4. Εἵλκυσάν με· ὀπίσω σου εἰς ὀσμὴν μύρων σου δραμοῦμεν. Εἰσήνεγκέ με ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ταμιεῖον αὐτοῦ· αγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν σοί, ἀγαπήσομεν μαστούς σου ὑπὲρ οἶνον· εὐθύτης ἠγάπησέ σε.
4. Εἵλκυσάν με· ὀπίσω σου εἰς ὀσμὴν μύρων σου δραμοῦμεν. Εἰσήνεγκέ με ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ταμιεῖον αὐτοῦ· αγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν σοί, ἀγαπήσομεν μαστούς σου ὑπὲρ οἶνον· εὐθύτης ἠγάπησέ σε.
===
2. Ας με φιλήσει με τα φιλιά απ' τα χείλη του· γιατί το στέρνο σου είναι πιο μεθυστικό κι απ' το κρασί.
3. και η μυρωδιά σου ευωδιάζει περισσότερο απ' όλα τα αρώματα· μύρο που σκόρπισε ολόγυρα είναι το όνομά σου· γι' αυτό και σε αγάπησαν οι κόρες.
4. Τράβηξέ με· πίσω σου θα τρέξω το μύρο σου να οσφρανθώ. Με έφερε βέβαια ο βασιλιάς στα δώματά του· μαζί σου όμως θα αγαλλιάσω και θα ευφρανθώ, θα αγαπήσω το στέρνο σου περισσότερο κι απ' το κρασί· είναι λογικό που σε αγαπούν.
[ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ, μτφ. Χαράλαμπος Μαγουλάς, σελ. 70-71, εκδ. βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ, Αθήνα, 2017]
ἀμπελῶνα ἐμὸν οὐκ ἐφύλαξα
τον δικό μου όμως αμπελώνα δεν τον φύλαξα
