Η Μυρτάλη ετοίμαζε τα πράγματά της, να τα κουβαλήσει ο μνηστήρας της, και είχε μια απορία: δεν καταλάβαινε ποια διαφορά έχει ο ζωντανός από τον πεθαμένο. Επιπλέον, δεν καταλάβαινε ένα πράγμα: γιατί τον άνθρωπο που πεθαίνει δεν τον ξαναβλέπουμε ποτέ.
Η Μυρτάλη πρώτη της φορά κατέβαινε στον Άδη και δεν εγνώριζε ο Άδης σε τι χρησιμεύει. Μονάχα μία απορία είχε, για τους πεθαμένους: γιατί μόλις πεθάνει κάποιος δεν τον ξαναβλέπουμε πλέον;
− Πες μου, του κάνει, αληθεύει πως ο άνθρωπος μόλις πεθάνει εξαφανίζεται πια, πάει;
[Παύλος Μάτεσις, Σκοτεινός Οδηγός, σελ. 24, 118, 120, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα, 2002]
