Μ' αρέσει, δρυ, να σε θωρώ μέσ' στ' ουρανού τσ' αγκάλες.
Στενός ο τόπος, σκοτεινός, κ' εβρόντουνε από γέλια.
(από το ποίημα: Νικηφόρος Βρυέννιος)
[Διονύσιος Σολωμός, Ποιήματα και Πεζά, σελ. 314, Φιλολογική Επιμέλεια: Γιώργος Βελουδής, εκδ. Πατάκη, Αθήνα, 2008]
