Ψυχὴ πᾶσα ἀθάνατος, τὸ γὰρ ἀεικίνητον ἀθάνατον· τὸ δ'ἄλλο κινοῦν καὶ ὑπ'ἄλλου κινούμενον, παῦλαν ἔχον κινήσεως, παῦλαν ἔχει ζωῆς. μόνον δὴ τὸ αὑτὸ κινοῦν, ἅτε οὐκ ἀπολεῖπον ἑαυτό, οὔποτε λήγει κινούμενον, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις ὅσα κινεῖται τοῦτο πηγὴ καὶ ἀρχὴ κινήσεως.
⩶
Κάθε ψυχὴ εἶναι ἀθάνατη. Γιατὶ ὅ,τι διατελεῖ διαρκῶς σὲ κίνηση εἶναι ἀθάνατο· καὶ ὅ,τι κινεῖ κάτι ἄλλο καὶ κινεῖται ἀπὸ κάτι ἄλλο ἔχει ἕνα τέλος στὴν κίνησή του, ὡς ἐκ τούτου ἔχει τέλος καὶ στὴ ζωή. Ἔτσι, μόνον ὅ,τι κινεῖ τὸν ἑαυτό του, ἐφόσον δὲν παύει ποτὲ νὰ εἶναι ὁ ἑαυτός του, δὲν παύει ποτὲ νὰ κινεῖται ἀλλὰ ἀποτελεῖ καὶ γιὰ τὰ ἄλλα, ὅσα κινοῦνται, πηγὴ καὶ ἀρχὴ τῆς κίνησης.
[Πλάτων, Φαῖδρος, σελ.80-81, μτφ. Ν. Μ. Σκουτερόπουλος, ἐκδ. Πόλις, Ἀθήνα, 2015]
