ΜΗΤΕΡΑ
Ρόλος. Ρόλος ήταν. Και πέρασε. Τυχαία μου τον αναθέσανε. Όχι πως με διαλέξανε. Μπορούσα να είχα παίξει και άλλου ρόλο. Ένα ρόλο με... κύματα. Όχι με παιδιά. Μπορούσανε να μου έχουν αναθέσει το ρόλο τού (δείχνει) ...πώς τον λένε αυτόν που παίζει τον μεγάλο μου γιο. Αυτός αγαπήθηκε πολύ. Τυχαία μοιραστήκανε οι ρόλοι, κανένας λόγος να 'μαστε χολιασμένοι με αυτούς κάτω, του θιάσου. Μπορούμε πλέον να είμαστε... σχεδόν φίλοι, τώρα που οι ρόλοι ξεβάψανε... ένα ρούχο ήτανε... το 'βγαλα από πάνω μου... όπως ξύνουμε το σοβά από τοίχο... άλλο πρόσωπο φάνηκε κάτω απ' το σοβά... το ίδιο πρόσωπο σε όλους μας.
[Παύλος Μάτεσις, ΠΡΟΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑ - Θεατρικό έργο, 1992, σελ.37, εκδ.Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα, 1995]
Όχι ακόμη... Άσε με λίγο ακόμη... Όχι ακόμη...
(σ.74)
