Μοῦ φαίνεται πὼς πάω καὶ ταξιδεύω
στὴν ἐρμιὰ τοῦ πελάγου εἰς τ᾿ ὄνειρό μου·
μὲ τὸ κύμα, μὲ τσ᾿ ἀνέμους παλεύω
μοναχή, καὶ δὲν εἶσαι εἰς τὸ πλευρό μου·
Δὲ βλέπω μὲ τὸ μάτι ὅσο γυρεύω
πάρεξ τὸν οὐρανὸ στὸν κίνδυνό μου·
τόνε τηράω, «βόηθα», τοῦ λέω, «δὲν ἔχω
πανί, τιμόνι, καὶ τὸ πέλαο τρέχω».
[Διονύσιος Σολωμός, Ο Λάμπρος, σελ.201, επιμέλεια: Στυλιανός Αλεξίου, εκδ. Στιγμή, Αθήνα, 2007]
