Ένα πρωί βουβάθηκα, ακίνητη σαν ρολόι. Κύματα γύρισαν προς τα μέσα.
Ένα πρωί δεν άκουγα.
Τσακώθηκα με τους ήχους.
Έγινα διάφανη.
[Μαργαρίτα Καραπάνου, η κασσάνδρα και ο λύκος, σελ.122, εκδ.Ερμής, Αθήνα, 1976]
Ένα πρωί δεν άκουγα.
Τσακώθηκα με τους ήχους.
Έγινα διάφανη.
[Μαργαρίτα Καραπάνου, η κασσάνδρα και ο λύκος, σελ.122, εκδ.Ερμής, Αθήνα, 1976]
