Γυρίζω σπίτι.
Είναι βράδυ...
Ανάβω όλα τα φώτα...
Ιδρώνω συνέχεια...
«Είμαι καλά», λέω στον εαυτό μου δυνατά, «είμαι πολύ πολύ πολύ καλά...»
«Ναι», ψιθυρίζει ένα φάντασμα...
[Μαργαρίτα Καραπάνου, Ναι, σελ.137, εκδ.Ωκεανίδα, Αθήνα, 1999]
cause we danced on the floor in the round,
baby
