Μαργαρίτα, πριν λίγες μέρες διάβασα "Το στρίψιμο της βίδας" του Henry James: βαθύς μαγνητισμός.
Είχα προσπαθήσει να το διαβάσω και πιο παλιά, αλλά το άφηνα. Ήσουνα κι εσύ εκεί πολύ, η Κασσάνδρα, και όχι μόνο – κυρίως όχι μόνο.
Λες:
Υπάρχει ένα βιβλίο που είναι διαποτισμένο από παιδική διαφθορά, το Στρίψιμο της βίδας του Χένρι Τζέιμς, όπου δύο παιδιά ερωτοτροπούν με δύο φαντάσματα. Η σεξουαλική επιθυμία είναι τόσο ακραία, που αγγίζει τη μεταφυσική. Σαν ένα βαλς «hesitation» μεταξύ των τεσσάρων αυτών προσώπων, που σε γεμίζει φρίκη.
[Μαργαρίτα Καραπάνου, Μήπως;,σελ.170, εκδ.Ωκεανίδα, Αθήνα, 2006]
