Ύδρα, 4 Φεβρουαρίου 1979 ~ 33 ετών
«Ο φόβος μου είναι ό,τι καλύτερο έχω», το ’πε ο Κάφκα, αλλά δεν νομίζω πως το ’πε για μένα… Ο φόβος του ήταν απειλητικός, έσκυβε από πάνω μου και μου ’κρυβε όλη τη θέα του μπαρ, του τραπεζιού και του ουρανού έξω που άνοιγε και ξημέρωνε. Ο ουρανός ήταν σαν λάσπη για μένα, ενώ ήταν τόσο ωραίος, θα ’ταν τόσο ωραίος αν τον έβλεπα αλλού, μόνη μου ή από άλλο παράθυρο.
[Μαργαρίτα Καραπάνου, η ζωή είναι αγρίως απίθανη, σελ. 412, εκδ. Ωκεανίδα, Αθήνα, 2008]
