Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 1978 ~ 32 ετών
Είμαι στο παλιό μου δωματιάκι. Απόγευμα, πέντε — και ξαφνικά, μια πολύ βαθιά συνειδητοποίηση. Μια μεγάλη θλίψη και μια ηρεμία. Θα τη θυμάμαι πάντα αυτή τη στιγμή, σαν μερικές άλλες. Είδα πουλιά να πετάνε προς τον κήπο, είδα κι άλλα πράματα. Σχήματα μέσα μου και στον ουρανό. Διάφορα.
[Μαργαρίτα Καραπάνου, η ζωή είναι αγρίως απίθανη, σελ. 384-385, εκδ. Ωκεανίδα, Αθήνα, 2008]
Είδα πουλιά να πετάνε προς τον κήπο, είδα κι άλλα πράματα. Σχήματα μέσα μου και στον ουρανό. Διάφορα.
