Μαργαρίτα μου,
(σου γράφω με ένα montblanc) συγκλονιστικό! Αυτός ο νέος Ιησούς (τόσο σοφή η ετυμολογία του ονόματός του, Εμμανουήλ: ο Θεός μέσα σου), χωρίς Συνείδηση, να ενσαρκώνει τους σκοτεινούς, τρομακτικούς σκοπούς του Πατέρα του – παραπάνω: να είναι ένα όργανο της στυγνής νομοτέλειας του σύμπαντος, ένα όργανο του κενού, στην τύχη διαλεγμένος – η τυχαία, η κακή, η τυφλή κι ηδονική μοίρα μας – ολόκληρος ο κόσμος είναι εκεί, μέσα στο κείμενό σου, οι άσκοπες κινήσεις του, το τυραννικό αναμάσημά του – δεν έγινε λοιπόν στην Πάτμο, αλλά στην Ύδρα η Αποκάλυψη. Και η τρυφερή, η ραγισμένη, η γλυκειά Λούκα. Κι από πάνω, ένα βιβλίο συναρπαστικό, το ρουφάς, σε αρπάζει, σε γλείφει από παντού.
Σ’ αγαπώ πολύ.
Γιώργος Χ.
[Επιστολή του Γιώργου Χειμωνά στην Μαργαρίτα Καραπάνου για το βιβλίο της Ο Υπνοβάτης. Δημοσιεύτηκε στις 22 Οκτωβρίου 1987 — μέρος συνέντευξης της Μαργαρίτας Καραπάνου στο περιοδικό Ταχυδρόμος.]
